Od 03 maja b.r. w Opolskim Centrum Kultury w Opolu Lubelskim można zwiedzać wystawę lubelskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej pt.: „Sąsiedzka krew. Ludobójstwo wołyńsko-galicyjskie 1943–1945”. Wyżej wymieniona wystawa zawiera między innymi fotografie, dokumenty oraz wspomnienia przedstawione w sposób elementarny. Forma ta pozwala zachęcić odbiorcę do obszerniejszego zainteresowania się tym trudnym tematem.
Dzięki pracy autorom wystawy możemy prześledzić tło historyczne konfliktu polsko – ukraińskiego od czasów II Rzeczpospolitej Polskiej do 1945r. Na przedstawionych banerach znajdujemy relacje świadków mordów na Polakach, zbrodnicze rozkazy OUN-UPA, twarze katów i ofiar.
Szacunkowo z rąk ukraińskich „sąsiadów” zamordowano od 80 do 120 tys. Polaków. Dane te są szacunkowe, gdyż tylko nieliczni spoczywają na cmentarzach, a większość pomordowanych czeka na swój godny pochówek.
Dwie mi Matki-Ojczyzny hołubiły głowę –
Jedna grzebień bursztynu czesała we włos
Druga rafy porohów piorąc koralowe
Zawodziła na lirach dolę ślepą – los…
Jedna oczom tańczyła pasem złotolitym,
Czerep drugą obijał – pijany jak trzos –
Jedna boso garnęła smutek za błękitem –
Druga kurem jej piała buntowniczych kos
Dwie mnie Matki-Ojczyzny wyuczyły mowy –
W warkocz krwisty plecionej jagodami ros –
Bym się sercem przełamał bólem w dwie połowy –
By serce rozdwojone płakało jak głos…
To wiersz Zygmunta Jana Rumla z 1941r., który w lipcu 1943r. jako emisariusz Polskiego Państwa Podziemnego udał się na rozmowy z UPA. Jednak on i jego towarzysze zostali zamordowani poprzez rozerwanie ciał końmi – tą scenę możemy zobaczyć w filmie Wojciecha Smarzowskiego pt.: „Wołyń”.
A gdzie dziś znajduję się pomnik ś. p. Andrzeja Pityńskiego „Rzeź wołyńska”
Patrz link: http://isakowicz.pl/pomnik-rzez-wolynska-dluta-sp-andrzeja-pitynskiego-wciaz-zakazany/
Tekst: Jarosław Woźniak